هیجان خواهی

انسانها از نظر پایه ارثی انگیختگی و واکنش پذیری نسبت به محرکهای محیطی ، تفاوت دارند. منظور از سطح پایه انگیختگی این است که یک نفر بدون تحریک بیرونی ، چقدر برانگیخته است . واکنش پذیری ، به واکنش انگیختگی فرد هنگام قرار گرفتن در معرض تحریک بیرونی ، اشاره دارد. هیجان خواهی¹ نوعی صفت شخصیت است که با انگیختگی و واکنش پذیری ارتباط دارد. فرد زیاد هیجان خواه ، تحریک بیرونی مداوم مغز را ترجیح می دهد ، از کارهای تکراری کسل می شود و همواره در جستجوی راه هایی برای افزایش دادن انگیختگی از طریق تجربیات هیجان انگیز است. فرد کم هیجان خواه ، تحریک مغزی کمتری را ترجیح می دهد و کارهای تکراری را نسبتاً خوب تحمل می کند. بطور کلی سازه هیجان خواهی مربوط می شود به اینکه سیستم عصبی مرکزی فرد(مغز و نخاع شوکی) تا چه اندازه ای به تغییر و تنوع نیاز دارد ، بطوری که افراد هیجان خواه ترجیح می دهند فعالیت های خود را تغییر دهند ، کانالهای تلویزیون ، داروها و شریکان جنسی خود را عوض کنند و الی آخر[ریو² 2004 ، ترجمه سید محمدی]

زاکرمن³ هیجان خواهی را به این صورت تعریف می کند" میل به هیجانها و تجربیات متنوع ، تازه ، پیچیده و شدید و تمایل به مخاطره جویی بدنی ، اجتماعی ، قانونی و مالی به خاطر چنین تجربه ای"وی با استفاده از روش تحلیل عاملی چهارعنصرهیجان خواهی را مشخص کرد که عبارتند از : هیجان زدگی و ماجراجویی ، تجربه جویی ، بازداریی زدایی و حساسیت نسبت به یکنواختی.[ شولتز و شولتز⁴ 2005 ، ترجمه سید محمدی]

درکل در مورد ویزگی های افراد زیادهیجان خواه می توان گفت که افراد زیاد هیجان خواه به احتمال بیشتری دارو مصرف می کنند ، سیگار می کشند ، الکل می نوشند ، سریع رانندگی می کنند ، به آمیزش جنسی مکرر می پردازند ، قماربازی می کنند ، دست به مخاطرات جسمانی می زنند و به مکانهای خطرناک سفر می کنند. از لحاظ شخصیتی نییز افراد زیادهیجان خواه بصورت خودمحور برون گرا هستند ، خودمختارند ، جسورند ، ناهمرنگ با جماعت هستند و جلوی هیجانات خود رانمی گیرند. از لحاظ شناختی افراد زیادهیجان خواه نمادها و شکلها را سریعتر تشخیص می دهند و تحریک دیداری پیچیده را ترجیح می دهند ، آنها نگرشهای مذهبی و سیاسی آزاداندیشانه تری دارند ، ابهام را بهتر تحمل می کنند ، از لحاظ نگرشهای جنسی آسانگیرترند و از لحا خودکامگی پایین تر هستند ، آنها به محرک های تازه پاسخهای فیزیولوژیکی نیرومندتری نشان می دهند[همان منبع]

پزوهشهای زیادی نشان می دهندکه نیاز به تجربه خواهی ، در افراد مختلف متفاوت است . همچنان که برخی اشخاص خانه نشینی ، در بین خانواده بودن ، آرامش و مطالعه در کنار بخاری را دوست دارند ، اشخاص دیگری هستند که فعالانه به دنبال حادثه و خطر می روند. این دو رفتار کاملاً متفاوت نشان می دهندکه هیجان خواهی نیز درجاتی دارد[گنجی 1387]همچنین تحقیقات مورد تایید نشان می دهد که نمی توان حد مطلوب هیجان خواهی را تغییر داد ، زیرا این ویژگی شخصیت ، از راه توارث و بوسیله شیمی مغز و هورمونهای جنسی تعیین می شود[زاکرمن 1990 به نقل از همان منبع] اما مطالعاتی که براساس آزمون هیجان خواهی انجام گرفته ، پژوهشگران را به این باور واداشته است که می توان این احساس را طوری هدایت کرد که نیروی آنها را درجهت فعالیتهای سازنده رشد دهد ، در واقع می توان آثار شکلهای تخریبی هیجان خواهیهای شدید را پیش بینی یا دست کم کاهش داد.[میخائیل آپتر⁵ 1992 به نقل از همان منبع]زاکرمن و همکاران او دریافتند که هیجان خواهی در نتیجه سن تفاوت دارد . افرای که جوانتر هستند بیشتر از افراد مسن به مخاطره جویی ، ریسک و تجربیات تازه گرایش دارند [شولتز و شولتز 2005 ،سید محمدی] بطوری که نوجوانان و جوانان بیشتر در پی تجربیات جدید هستند ، همچنین آنان به دنبال هویت خود نیز هستند.(مطالبی در مورد هویت در مقاله بعد انعکاس می یابد)

.